Een loopneusje

Een waterkraantje
nieuw en klein
't was heel erg fier
want 't blonk zo fijn.

Wanneer men maar even
z'n hoofdje wat roerde
en niet meteen
z'n mondje weer snoerde...

Ik kan je vertellen
dan kon je'r steevast van op aan
dat je na enkele minuutjes
met emmer en dweil te werk kon gaan.

't Was 't lieve ding
z'n grootste lust
met 't geringste draaitje
kwam 't water uit 't kraantje gegutst.

Door 't spatten van 't water
en ook wel wat sleet
reageerde het kraantje niet zo vlug
zoals het vroeger wel deed.

Zo kwam het
dat men steeds een beetje harder aan z'n hoofdje wrong
tot op zeker moment
het kraantje z'n dichtinkje sprong...

Een loodgieter werd gevraagd
het lekje te dichten
zodat het kleine ding
opnieuw z'n straaltje kon richten.

;-)

copyright - 5/2007
Patricia