de zonne scheen
en 't kindeke naar buiten liep
met gulle lach en heel licht hart
het zonlicht tegemoet.
Er kwam een wolk
heel donker grijs
al dreigend dichter schuiven.
Toen 't kind dit zag, riep 't heel ontdaan
" gij moogt de zonne niet bedreigen! "
En ja,
de wolk die 't kindeke daar
zo treurig zag staan kijken.
Zij werd zo week van 't kind te zien
dat ze begon weg te kwijnen.
En huilen deed ze tot 't moment
dat ze zich leeg ging voelen..
en zie..
Het donkere grijs dat werd toen licht
zodat de zonne weer kon schijnen.
;-)
copyright - 12/2003
Patricia
Geen opmerkingen:
Een reactie posten